W czym mogę pomóc?

logopeda wroclaw.jpg

Specjalizuję się w pracy

z dziećmi z wadami mowy

i zaburzeniami mowy

w wieku przedszkolnym

i wczesnoszkolnym oraz z młodzieżą.

 Prowadzę indywidualną terapię logopedyczną​, w pełni dostosowaną do potrzeb mojego pacjenta.

 

Terapia logopedyczna dzieci

Diagnoza
logopedyczna,
czyli
POZNAJMY SIĘ
Pierwsze spotkanie to czas na rozmowę i kompleksową diagnozę logopedyczną dziecka, uzupełnioną szczegółowym wywiadem z rodzicami.
Podczas pierwszych spotkań moim zadaniem jest określenie problemu (wady wymowy, zaburzenia mowy itp.), przyczyny (ocena budowy anatomicznej jamy ustnej, ocena sprawności aparatu artykulacyjnego i percepcji słuchowej (w zakresie słuchu fizycznego i fonemowego, ocena rozumienia, funkcji prymarnych (odgryzania, gryzienia, żucia, połykania), pozycji spoczynkowej.
Ustalenie
programu
terapii,
czyli
ZACZNIJMY OD...
Kiedy diagnoza jest już pełna, zaczynam planowanie terapii.
Plan dostosowany jest do potrzeb i możliwości małego pacjenta. Po przedstawieniu planu terapii rodzicowi, przystępuję do działania
Bawimy się
i uczymy,
czyli
TERAPIA
POPRZEZ
ZABAWĘ
Każde zadania, które stawiam przed dzieckiem, przemycam w formie zabawy. Różnicuję aktywności na zajęciach, by przez cały czas były atrakcyjne i uwaga dziecka byłą ciągle utrzymana.
CZYTAM 1.jpg
CZYTAM 2.jpg
CZYTAM 3.jpg
Z wyksztalcenia jestem polonistką. Uwielbiam czytać i przy okazji diagnozy logopedycznej, zawsze kontrolnie sprawdzam poziom pisania i czytania.
Tego typu zadania mogą towarzyszyć tradycyjnej terapii logopedycznej, jeśli jednak twoje dziecko nie ma wady wymowy, a obserwujesz u niego kłopot z czytaniem czy niechęć do pisania, skonsultuj to z logopedą i w razie, gdy specjalista potwierdzi problemy, zacznij działać.
Metoda sylabowa świetnie sprawdzi u dzieci w każdym wieku, jest bardziej naturalna od  innych metod, ponieważ dzięki niej eliminujemy "głoskowanie", czyli czytanie "literka po literce". W efekcie dziecko czyta płynniej,  szybciej i co ważne, o wiele więcej rozumie po przeczytaniu tekstu.
CICZYMY.jpg
cwiczymy 2.jpg
ćwiczymy 1.jpg

Nauka czytania metodą sylabową

Terapia ręki

Co ma ręka do mówienia? Niezwykłe i fascynujące jest to jak ruch ręki pociąga za sobą rozwój mowy.  Ma to swoje uzasadnienie w budowie kory mózgowej. Zarówno mowa, jak i ruch należą do wyższych i złożonych czynności mózgowych. Ośrodek ruchowy ręki oraz ośrodek ruchowy mowy sąsiadują ze sobą i w porównaniu z innymi funkcjami, zajmują największy obszar w korze mózgowej.  Wyobraźmy sobie maluszka, który uczy się mówić. Obserwuje świat dookoła, podnosi rękę w górę, wyciąga paluszek wskazujący i nazywa, mówi. Prawidłowy rozwój ruchowy warunkuje dobry rozwój mowy. Gdy w rozwoju ruchowym dziecka wystąpią pewne opóźnienia lub nieprawidłowości (problemy z napięciem mięśniowym koordynacją ruchową, słabym rozwojem motoryki dużej i małej), może wystąpić zaburzony lub opóźniony rozwój mowy.
Terapia logopedyczna w moim gabinecie jest zabawą w ruchu. Znając budowę mózgu i prawa rozwojowe wiem, jak ważne dla rozwoju każdego dziecka jest ruch, usprawnianie motoryki wielkiej i małej. Na zajęciach U Misia Mówisia zajęcia stolikowe to rzadkość. Wykorzystujemy całą przestrzeń gabinetu, by skakać, biegać, pełzać i być w ruchu, a tym samym, normalizować napięcie w ciele, wzmacniać mięśnie posturalne i wpływać na prawidłową dystrybucję napięcia.
orm.jpg
orm 1.jpg

Dla kogo terapia ręki?

Elementy terapii ręki, jak i elementy terapii Integracji Sensorycznej, stanowią słały element zajęć logopedycznych w moim gabinecie. Istnieje jednak grupa dzieci, które nie mają potrzeby uczestnictwa w zajęciach logopedycznych, poziom ich rozwoju mowy jest zadowalający i nie budzi niepokoju, jednak dzieci te wykazują pewne nieprawidłowości w zakresie motoryki precyzyjnej rąk.
Terapia ręki przeznaczona jest w dla dzieci u których obserwujemy:
  • obniżone zdolności manualne (np. problem z zapinaniem/ rozpinaniem guzików, wiązaniem sznurowadeł, nawlekaniem koralików, manipulacją drobnymi przedmiotami)
  •  niechęć do wykonywania prac manualnych, plastycznych (kolorowanie, rysowanie, malowanie, lepienie, wyklejanie itp.)
  • obniżony poziom umiejętności grafomotorycznych (kreślenie tzw. "szlaczków", liter), szybką męczliwość podczas czynności pisania, ból ręki, zauważalne mocne zaciskanie/ dociskanie narzędzia do pisania)
  • obniżony poziom graficzny pisma (pismo nieczytelne, "niedbałe", niewłaściwy kształt, wielkość liter, niewłaściwe połączenia między literami, problem z mieszczeniem się w linijkach, wolne tempo pisania, a w konsekwencji- zwolnione tempo pracy)
  • niewłaściwą postawę ciała podczas zajęć przy biurku/ stole